صیادان لنج داردرجنوب استان سیستان وبلوچستان درکرانه های دریای مکران((عمان فعلی)) تاکرانه های خلیج همیشه فارس دراستان هرمزگان برای صیدماهیان صنعتی راهی آب های آزاد،خلیج عدن.ونزدیک آب های سومالی وتانزانیا می شونددرطول ماه چندین موتورلنج صیادایرانی توسط دزدان سومالیایی که خودچندین گروه ودسته هستندربوده می شوندوبیش ازیکصدنفرازسرنشینان این موتورلنج ها که جملگی ایرانی وگارگروعمدا”روستانشین هستندهم زمان دردست دزدان اسیرمیشوند.جان این اسیران کارگرایرانی که ازفشارمزمن بیکاری تن به قبول چنین خطراتی می دهند.ازلحظه ربایش به دست دزدان درخطروتهدیدجدی می باشد.آخرین پیام رادیویی،وتماس تلفن ماهواره ای موتورلنج ازمحل مواجه بادزدان دریایی بامالک آن درایران هم می شود بلای جان وزندگی خانواده های کارگران اسیرآنهاجزخداوندکریم منان کسی راحتی برای درددل کردن هم ندارند چه رسد به کمک واحتمالا”حمایت انسانی،اسلامی،قانونی.دزدان بااسیران خود وموتورلنج های آنان به شکارکشتی ها می روندتازمانی که موتورلنج سوخت،آب،غذاوغیره دارنددزدان مسلح به ارپی جی وکلانشیکف به تعداد11تا16نفردرهرموتورلنج استقرارمسلحانه بسیارخطرناک دارندوازخلیج عدن تادریای عرب به جستجوی شبانه روزی برای شکارکشتی های می پردازندوبدین وسیله موفق به شکارکشتی های عبوری ازاین آب راه می شوندوبعدموتورلنج هارابابردن سیستم ناوبری بدون سوخت،آب وغذادروسط آب به حال خود رها میکنند.مدت این اسارت وپیوندنامبارک ازیک ماه تاپنج ماه بطول می انجامد.باتمام پیچیدگی های که این بحث داردوعواقبی که به همراه داشته ودارد.چنین اسارت وپیوندنامبارکی بادزدان دریایی سومالیایی زیبنده نام ایران وایرانی نمی باشد.