هموطنان گرامی ام من کوچک ترین جزء شما<<ملت ایران>>دریکی از روستاهای محروم درمنتهی الیه جنوب شرقی زندگی میکنم.مشکلات مخابراتی ازیکطرف .ونداشتن امکانات ازطرفی دیگرگاهی باعث مشکلاتی در نوشتن وارسال مطالبم می شود.تمام امکاناتم یک گوش مابایل است که با آن ارتباط انترنیتی دارم.صمیمانه تاکید میکنم.کاستی ها وکمبودهای رادراین وبلاگ برهموطن روستایتان ببخشید..آنچه برایم مهم است ارتباط با شماست وسخن گفتن برای سازندگی روزافزون وهمه جانبه میهن سرافراز که این روزهای ازدست برخی از ما دچارمحنت ودردهای سنگینی شده است.تمام دنیا باگرانترین وارزشمندترین متعلقاتش بدون عشق ایران تابوتی است طلایی برای مردگان زنده.مردگانی که فقط غذا میخورندوبرای بدست غذای روحشان انسان هم میخورندوراه میروندومیخوابنددرداخل این تابوت طلایی.جهان با نام وعزت واقعی ایران قابل زیستن می باشد.درهمین لحظه که مشغول نوشتن هستم.خداوندکریم منان فقط میداند چه برسرمان می گذردازدست هموطنانی که لباس خدمت ایران وایرانی را پوشید ه اند.برای غصب مقام ومنصب وکسب قدرت وثروت.شعارهای دولت پایداروجهانی مهدی موعود<<عح>>رااززبان رئیس جمهورمملکت تکرارمی کنند اما بنام همین دولت وبطورغیرقانونی ازبینوایان روستایی اخاذی میکنند.کسی را یارای شکایت وگزارش به مقامات بالای دولتی نیست.بنام محرومین بودجه تصویب می کنندونوش جان می فرمایندوهرگزنماینده ای را ازخود محرومین قبول ندارند.هرچند که این نماینده قانونی باشد.آیا امیرالمومنین حضرت علی<<ع>> احوال محرومین راازمستکبرین ویاتنهاازگماشتگان حکومتی اش می پرسیدوفقط ازآنهاآمارمیخواست.