داوری ازدیدگاه مدیریتی امیرالمومنین علی (ع)تاکیدبرقضاوت صحیح باتوجه به دلایل ومدارک قابل قبول راازوظایف خودبعنوان یک رهبرمدیرمیدانندومی فرمایدکسانیکه سست رای ونابخردهستند(پابندهماهنگ بودن یاهم آهنگ نبودن آن”رای وقضاوت”باخردودانش نمیشوند)هرگاه پس ازداوری تعهدی وپیمانی راپذیرفتید(زنهارازپیمان گسستن ودل این وآنراشکستن)وقتی که خوارج برحضرت خرده گرفتندکه چرادرداوری مهلت قائل شدید.جواب داد (برای این بودکه مردم نادان نمودارودانایان آشکارشوند)زیراتاافرادشناخته نشوندنمیتوان تصمیم مقتضی درباره آنان دررابطه باایده هاوافکارواعمالشان اتخاذکرد.وازعلل داوری نادرست چنین می فرمایند.(آری هنگامی که آشوب روی می دهد هوسهاباهم برخوردمیکنندورایهای نادرست به رایهای درست نیشخند می زنند.آشوبی که هرکس پایش به آن برسدهرآینه خردبشودوآنکه درفرونشاندنش بکوشدبه تباهی ونابودی رود)نکاتی دراین جمله عیان می باشد۱دراینجا شرط قضاوت وداوری نیکوراوجودامنیت قضایی وعدم فشاروآشوب وبلواذکرمی نمایدتاقاضی بتواندکاملا”طبیعی وسالم باسنجش جوانب قضیه وبررسی اوضاع واحوال رای خودراصادرنماید۲هرگاه آشوب وبلواصورت گیردحق نیزهمراه باطل می سوزدوهواداران حق وآنهائیکه سعی درالتیام دادن اوضاع وآرامش دارندنیزچه بسااگرتوجه کافی نداشته باشندوبدون ارزیابی زوایای قضیه اقدام کنند خسارت وزیان بینند.داوران بایدرای خودرادرترازوی نادرستی ننهندوبرخلاف منطق وعقل رای خودراصادرنکنندوازروی عدالت حکم بدهنددرغیراینصورت داوری آنان بی ارزش وخودبخودازدرجه اعتبارساقط است.بخصوص زمانیکه این شرط به آنان تفهیم شده باشد