هرچند ملت ها وخصوصا”ملت های همسایه ازدولت های خود بیشتر به منافع مشترک خود بادیگرملتها وازجمله ملت های همسایه آگاه می باشندواین آگاهی یک سنت اجتناب ناپذیرتاریخی می باشد.ولی چون درتعیین دولتها نقش یکپارچه ندارندویادرسرزمین شان برسرقدرت جنگ احزاب است وهرحزبی منافعی خاص برای ماندن درقدرت دارد ازجمله وابستگی به اسکادران سیاسی جهان سلطه ملت ها را با ابزار های نوین ودروغ پردازی وصحنه سازی وندیدن واقعیت ومخفی کردن حقیقت ازاندیشه منافع مشترک وغیرقابل تفکیک وتاریخی وخدا دادی باملت سربلند ایران اسلامی دورمی دارند تاملت های نبینند بنام آنان وازداخل سرزمینشان اجنبیان برسر برادارنشان وهمسایگان خوب تاریخی اشان چه می آوردندوچه نقشه ها وتوطئه هادرسردارند.مرزنشیان نه بعنوان نمایندگان یگ گروه خاص شغلی وحرفه ای به آنسوی مرز نمی روند بلکه بعنوان بخشی ازیک ملت که مسئولیت شرعی .ملی وقومی مصاعف مرزبانی نیزدارندساکن در دوسوی مرز هستند.بایدبرای سرمایه گذاری درحد توان خویش وبه مقتضای زندگی مرزنشینی و کسب صلاحیت های قانونی برای سرمایه گذاری مرزی دردوسوی مرز مورد تشویق وحمایت قانونی قرارگیرند.عبورومرور قانونمند وکنترل شده رابه آسانی ترین شکل ممکن بایدبرای مرزنشینان دوسوی مرزفراهم کرد.حتی امکان شهرک های مسکونی مرزی برای اسکان مرزنشینان درکنارمرزساخت.وبدین وسیله باحفظ منافع مشترک شرعی وقانونی دوملت مسلمان ایران وپاکستان نقشه وتوطئه های شوم استعمارپیرواستکبارجهانی رابرعلیه منافع مشترک وغیرقابل تفکیک دوملت مسلمان وهمسایه وبرادر ودوست خنثی کرد.