بسم الئه الرحمن الرحیم بازگشت همه بسوی یکتا آفریدگارذوالجلال می باشد.باقلبی دردمندخبردرگذشت دایی بزرگوارم مرحوم موسی آبخضررااعلام می نمایم.اورفت پیش یگانه خالق ومالک خودش وبارفتنش داغی بزرگ برسینه ما نهاد.رفتنی که بسیارنابهنگام وبسیارغافلگیرانه بود.نمی دانیم این جدایی همیشگی وپردرد راچگونه شرح دهیم.چگونه تحمل نمایم.خداوندسبحان اوراوهمه رفتگان مسلمانان را به دیارباقی وابدی مغفرت نمایدوبه همه ما خویشاوندوازجمله به فرزندان مرحوم درگذشته صبروبردباری وتوجه خاص به خودش (الئه اکبر)عنایت وعزت روزافزون ازجانب خود وازخزانه بی پایان غیبی اش بدهد.دایی عزیز که بهشت برین خدا انشاالئه ماوای روح بزرگ وخدادوستت باد نمی دانیم بادوریت چگونه کنارآیم .ولی خود همواره میگفتی .مصیبت وبلا اصلی فقط وفقط دوری ازخداوند است.وقتی ازخدا دوری نکنیم.وبه خدامتوسل شویم بنده تنها خدا خودباشیم رفتن وآمدنهای انسان به این دنیا وآن دنیا ابدی وواقعی روندی عادیست ازمسافرت های که خود خداوندبرای بندگانش مقرر فرموده است.وهیچ انسانی را از آن گریزی نمی باشد.خداوندبخشنده ومهربان جای خالی توراخودبرای ما پرکند.رحمت بیشمارالهی بر روح توباد الوداع الوداع الوداع دایی عزیزم .روحت همیشه دربهشت برین خدا ساکن وشاد باد.دوازدهم بهمن ماه سال یکهزاروسیصدونود.خواهرزاده ودامادودوست کوچکت چاکرصالحپور