در1902میلادی میان ایران وروسیه قراردادی سیاسی به امضاء رسیدوبریتانیانسبت به نفوذ روسیه درخلیج فارس نگران شد.در1903درپی این نگرانی بریتانیااین سه جزیره رابدون آگاهی دولت وقت ایران به شیوخ قاسمی شارجه بخشیدودرژوئن همین سال فرماندارهندانگلیس به شیوخ قاسمی دستورذادکه پرچم خودرادراین سه جزیره برپاکنند.در1904میلادی پس ازاشغال انگلیسی ـشارجه ای این جزایرمالکیت وحاکمیت انگلیس براین جزایرمجددمطرح شدواین ادعا در1923.1926,1927میلادی تکرارشد.درسال1927میلادی نیروهای ایرانی ازاین سه جزیره دیدن نموده ویک قایق عربی رادرآبهای ابوموسی توقیف کردند.در1928میلادی آشکارشدتاآنجابه ایران مربوط است .ازاعتراض 1904میلادی به بعدهیچ پرچمی که معرف هویت باشددراین سه جزیره برافراشته نبود.ودرهمین سال(1928)دولت ایران به جامعه ملل شکایت بردوخواستاربازگرداندن این سه جزیره شدودرپایان همین سال ایران این سه جزیره را گرفت بریتانیا اعتراض کرد.ایران گفت که طبق قوانین ومقررات صورت گرفته در1929ایران مجدد تهدیدکردکه موضوع مالکیت این جزایررابه جامعه ملل میبرد.ولی بریتانیا این موضوع رانپذیرفت.در1930میلادی وزارت جنگ ایران اطلاع میدهد که پرچم بریتانیادرسه جزیره برافراشته شده است.در1949میلادی شایع شدکه ایران موضوع رابه ملل متحد خواهدبردودر۱۹مه سال1949میلادی دولت ایران حقوق خودرادربخش فلات قاره اعلام کرددر1953دردوره نخست وزیری دکترمحمدمصدق یک رزمناوایرانی گروهی رادرابوموسی پیاده نمودوگزارش رسیدکه ایران سرگرم تدارک نیروجهت اشغال کامل سه جزیره است((ادامه.پست بعد))