ومشغول کارزراعت می شوند وهیچ وقت نشده است که وقتی به خانه برگردند چیزی ازاموال آنان به سرقت رفته باشد.یایک شتردارایرانی که دوشتردارد وجای اومعلوم نیست که کدام قسمت مملکت است به بازارایران می آیدودرازای پنج دلاردوبارزعفران یاابرایشم برای صدفرسخ راه حمل می کندونصف کرایه رادرمبدا ونصف دیگررادرمقصد دریافت میداردهمیشه این نوع مال التجاره ها سالم به مقصدمی رسد.نیزدوتاجرایرانی صبح شفاها”بایکدیگرمعامله می کنند.درحدودچندمیلیون:وعصر،که هنوزنه خریدارپول داده است ونه مبیع آنراگرفته است.چندصدهزارتومان ضررمی کند.مع هذاهیچ وقت آن معامله رافسخ نمی کندوآن ضرررامتحمل میشود.این هاست که ازاین گوشه آسیا شمامی توانیدبه ملت خودتان اطلاعات بدهیدتا آنهابدانند دراینجاـ به طوری که انگلیسی هاایران رامعرفی کرده اند.یک مشت آدمخوار(!)زندگی نمی کند...درخاتمه باتشکرازلطف شما احترامات فائقه خودراتقدیم میدارد.دهخدا.