دولت باید همه گونه نظارت خود را به مسیر تحقق اهداف برنامه ها وطرح وسیاست های اعمال نمایدخصوصا”این نظارت ها همه جانبه دولت درمناطق محروم وکمترتوسعه یافته بایدمصاف باشد.مثل راننده ای که درجاده پرپیچ وخم وسرابالایی وسراپاینی وداری شیب تند وازطرفی بدون اعلایم ویا علایم کم راهنمایی ورانندگی باید سرپای چشم وگوش وهوش ودقت وتوجهات مربوطه باشد.نه نظارت ار نوع مج گیری بلکه نظارت قانونی ازنوع معرفتی ومسئولانه بامعیارهای اخلاقی فرهنگی اجتماعی عملی .مثل پرداخت نکردن حقوق محروم ترین کارگران آنهم بمدت ماهای دریک پروژه بزرگ ودولتی مثل یک سد یک عمل غیراخلاقی وضد اجتماعی وضد فرهنگی وخلاف شرع هم هست بدون تعارف اساس این پروژه راتحت تاثیر مستقیم قرارمیدهدوهرچند گاهی حتی کل پروژه ولواینکه به اتمام رسیده باشدرا آب می بردواگرهم نبردمورد قهر الهی قرار میگیرد وسالها بی آب می ماند.سالن ورزشی روستایی نیمه تمام باصرف میلیاردها تومان میشود محل نگهداری احشام روستائیان.مثلا”وقتی میلیاردها تومان برای بازسازی یک روستای صرف میشود نباید باردیگر آنهم پس ازچند سیل دیگر به راحتی همین خسارات راوارد نماید وما فقط امداد رسانی را در بلایای طبیعی آموخته باشیم نه مبارزه همه جانبه را نه راه بستن تکرار خسارات را یا کمترکردن خسارات را