شیرمرداننددرعالم مدد.آن زمان کافغان مظلومان رسد.محض مهروداوری ورحمت اند.همچون حق بی علت و بی رشوت اند.(جلال الدین مولوی)گرمن ازسرزنش مدعیان اندیشم.شیوه رندی ومستی نرودازپیشم.شاه شوریده سران خوان من بی سامان را.زانکه درکم خردی ازهمه عالم بیشم.(حافظ)خداراکم نشین باخرقه پوشان.رخ ازرندان بی سامان مپوشان.تونازک طبعی وطاقت نیاری.گرانیهای مشتی دلق پوشان.دراین خرقه بسی آلودگی هست.خوشا وقت قبای می فروشان.چومستم کرده ای .مستورمنشین.چونوشم داده ای،زهرم منوشان.بیاوزرق این سالوسیان بین.صراحی خون دل وبربط خروشان(حافظ)بیارباده پنهان که یک حکایت فاش بگویم.وبکنم رخنه درمسلمانی.به خاک پای صبوحی کشان که تامن مست.ستاده بردرمیخانه ام به دربانی.به هیچ زاهدظاهرپرست نگذشتم.که زیرخرقه نه زنارداشت پنهانی(حافظ)بنازم به بزم محبت که آنجا.گدایی به شاهی مقابل نشیند.(نامه های پیک صحرا.ورقه ها ی کتابها روزنامه ها مجلات ،وسایرنوشته های مکتوبی است که باداز این سووآن سوی به صحرامی وردوبرخارخاشاک می آویزد.ماروستائیان محروم ازکتابخانه آنها رابرمی داریم ومیخوانیم.این ورقه های حاوی مطالبی گوناگون درهمه زمینه هستند.برخی خیلی ناب هستندونگهداری شان می کنیم.خصوصا”اگرصفحاتی ازآقران یافتیم باآب گلاب شستشویش میدهیم اگرقابل صحافی درجمع دیگرورقه هاآقرانی که قبلا”پیداکرده ایم نباشددرجایی اززمین که احتمال پای گذاشتن انسان ودام خیلی کم است دفنش می کنیم.